http://www.katodero.be/SAS/starnet/media/katje.jpg WELKOM BIJ KATO DERO  
 
Wie ben ik ? Nieuws :-))))) Gastenboek interessante links Mijn kalender Forum Zoeken ?  
    NEWS : Ge-updated Foto album Wie ben ik ? -> -> mijn verhaal... Latest news: operatie achter de rug
 
 algemene infostarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 mijn verhaal...starnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Dagboekstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Meer over mezelfstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Foto album : Hospitaalstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Foto album : Vriendenstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Foto album BVsstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Foto album opname Debbie & Nancystarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 IDOOL 2007: mijn optredenstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Foto album IDOOL 2007 back stagestarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 mijn communiestarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Optreden op het schoolfeeststarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Vakantie2007starnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Radio 2 - Niets is zekerstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Mijn nieuwe school in Leuven!!!starnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 PERSBOEKstarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 Bericht van mamastarnet/themes/editable/arrow_blue.gif
 
Kato hier

Aan de hand van een aantal foto's probeer ik jullie mijn verhaal te vertellen. 
Ik ben herstellend van een osteosarcoom (botkanker) aan het heiligbeen* (zie info onderaan).

De eerste foto is genomen op 7 mei 2006. Ik was toen net ziek. Er was een gezwel vastgesteld. Op het moment dat de foto werd genomen was het vermoeden groot dat het om kanker ging. De resultaten van alle onderzoeken waren echter nog niet gekend. Er was dus nog geen zekerheid.


De tweede foto is een foto van mijn broertje Viktor zijn communie (21 mei). 
Op dat moment had ik mijn eerste chemo. Mama kwam van het ziekenhuis heel eventjes naar huis om de mis bij te wonen. Tante Agnes bleef ondertussen bij mij.  's Middags zijn Viktor, papa, tante Agnes en nonkel Carlos in het cafétaria van het ziekenhuis iets gaan eten. Mama niet. Die bleef bij mij. In de namiddag gaven papa en oma een heel klein feestje voor Viktor. Hij vond het wel erg dat mama en ik niet bij zijn feestje konden zijn.
Normaal was er een groot feest voorzien. Maar Viktor begreep dat het moest worden uitgesteld. Het is een hele lieve broer.
Ik vond het wel erg voor hem want hij had heel erg uitgekeken naar zijn communie.....




Een paar dagen na de eerste chemo werd ik ziek. Misselijk, ik moest voortdurend overgeven, kon niet meer eten, alles stonk en ik voelde mij ellendig. 3 weken na de eerste chemo viel mijn haar uit. Eerst een beetje, toen kwam Annelies (mama haar nicht die kapster is) bij ons thuis om mijn haar kort te knippen. Maar een paar dagen nadat het geknipt was, viel het helemaal uit. Alles lag vol haar. Mijn bed, de zetel, werkelijk alles.
 

In die periode had ik HEVIGE pijnaanvallen in mijn voet. Ik kreeg zware pijnmedicatie maar die hielp niet omdat het aanvallen waren. 7-8 keer per 24u een kwartier een pijnaanval. Ik gilde en riep en heb eens mijn slaapkleed kapotgescheurd van de pijn. In het ziekenhuis zei men dat het een goed teken was. Het betekende dat de tumor kleiner werd. De tumor had lange tijd mijn zenuwen gekneld, die kwamen nu weer vrij en gaven terug signalen door. Je kan het vergelijken met een hand die bijna bevroren is en terug warm wordt. (Maar dan 1000 keer erger)
 
In het ziekenhuis leerde ik de clowns kennen.


Het overgeven was heel erg. Soms was ik een week thuis en alles was ok. Ik moest dan terug naar Leuven voor chemo en op de parking begon ik al over te geven. Mama zei dat ik geconditioneerd was. Mijn lichaam was zo gewend dat ik in GHB moest overgeven dat het al reageerde als ik er naartoe ging.
Het probeleem met mijn tumor was de plaats. Hij was gelegen in mijn heiligbeen. Dat hadden de proffen in Leuven nog nooit meegemaakt. Hij moest absoluut verwijderd worden maar dan was er een groot probleem..... Als men mijn hele sacrum (heiligbeen) zou verwijderen dan zouden de zenuwen van blaas en darmen er ook mee uitgaan. Resultaat zou dan zijn dat ik voor de rest van mijn leven mezelf moest sonderen en leven met een stoma. Mama werd haast gek van de angst....Maar die goeie proffen in Gasthuisberg vergaderden en vergaderden en vergadereden nog ....en vonden een oplossing. Prof De Wever organiseerde een MEGA operatie. Er zouden 4 proffen chirurgen, elk met een team meewerken. Een team van oncologisch chirurgen onder leiding van prof De Wever, neurchirurgen onder leiding van prof Van Calenberg, orthopedisch chirurgen onder leiding van dr Samson en plastisch chirurgen onder leiding van prof Hierner. 

10 dagen voor de operatie hadden we een lang gesprek met prof De Wever, ik mocht de scans van mijn tumor zien. Hij zei dat ik wel een dropvoet zou overhouden maar dat ik geen stoma zou hebben en ook niet zou moeten gesondeerd worden. Een dropvoet vond ik helemaal niet erg. Hij zei dat het wel een jaar kon duren eer ik weer kon lopen. Hij was erg lief en berzorgd.

Voor de operatie maakten we nog vele uitstappen.
De week voor de operatie mocht mijn beste vriendin (Johanna ) hier een week komen logeren.
Dan was het zover. Op 22 augustus werd ik opgenomen. Die avond kwamen er heel veel chirurgen naar mij kijken. Op 23 augustus om 8 uur werd ik naar de operatiezaal gebracht. Mama mocht bij mij blijven tot ik onder narcose was. Ik was erg bang. De operatie duurde 14 u maar tijdens de operatie heeft de prof Van Calenberg (neurochirurg) naar mama getelefoneerd om haar op de hoogte te houden.Hij bracht goed nieuws. Ik zou ook geen dropvoet overhouden aan d operatie. Mama heeft aan de telefoon met prof Van Calenberg veel gehuild. (van blijdschap)  Mama mocht op onze kamer op de afdeling blijven (ook s nachts) want ik ging na de operatie voor 3 dagen naar intensieve zorgen. De nacht na de operatie om 1u mochten mama en papa eventjes bij mij komen. 
Ik kreeg veel morfine. 

De eerste 10 dagen moest ik op mijn linkerzij blijven liggen. Ik had heel veel pijn!!!!!!!!! Bij verzorgingen schreeuwde ik de afdeling bijeen. 

Ik heb 4 maanden moeten blijven liggen. Zitten mocht niet. Af en toe werd ik rechtgezet en moest ik proberen een paar seconden te staan. Dat deed vreselijk veel pijn. Het was onuitstaanbaar. Al die tijd mocht ik niet naar huis. Mama ging soms met mijn bed naar buiten naar de vijver. Ik ging ook met mijn bed naar de speelzaal.

Een paar dagen voor Kerstmis kwam dr Renard mij vragen wat ik er zou van vinden om kerst thuis te vieren. Ik vond dat eerst niet leuk want ik was het ondertussen zo gewend in het ziekenhuis. Ik wilde daar bij mijn vrienden en hun ouders blijven. Ik mocht voor het eerst naar huis op 22 dec. Precies 4 maanden na mijn operatie.  Na een dag thuis was ik het weer gewend om thuis te zijn. Ik GENOOT ervan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik mocht twee weken thuis blijven.Dan moest ik terug voor chemo. ppppppffffff De chemo's duren meestal 4 of 5 dagen en tussen de chemo's door ben je soms een week thuis. Het is ooit eens gebeurd dat ik 8 dagen moest daarblijven omdat mijn bloedwaardes niet goed waren. Toen heb ik heel veel gehuild. Ik was het weer geend om naar huis te gaan. Toch raar. Die 4 maanden was het ziekenhuis precies mijn thuis geworden en nu niet meer. Nu wilde ik weer altijd thuis zijn.


Na 4 maanden voor het eerst terug naar huis. Alles leek zo anders. Raar om in een auto te ziten.

Naar het einde van de behandeling moest ik wel heel vaak bloed en bloedplaatjes bijkrijgen. Mijn beenmerg kon niet meer volgen. De laatste maanden vond ik zwaar omdat er een paar kinderen stierven....

Soms dacht ik :' waar haal ik het recht om te blijven leven terwijl de anderen doodgaan....' Mama zegt dat dat het concentratiekampsyndroom is. Daar voelden de overlevenden zich soms ook schuldig tgo de doden. Dat betekende dat ik mezelf niet meer vergeleek met gezonde kinderen maar met lotgenoten zei mama.


Op de afdeling kinderoncologie hebben alle kinderen een éénpersoonskamer en kan er altijd één van de ouder blijven (ook 's nachts) Ik ben nooit alleen geweest. Mama bleef de ganse week en in het WE bleef papa.

*Heiligbeen (met dank aan Wikipedia)

Het heiligbeen (lat.: os sacrum) is het grootste bot van de wervelkolom. Het is driehoekig van vorm, en bestaat uit vijf samengegroeide wervels. Het ligt tussen de lendenwervels en de stuit. Door vier paar openingen komen zenuwen naar buiten. Het heiligbeen vormt een gewricht met het darmbeen. Dit gewricht is genoemd naar de latijnse benamingen van beide botten (sacrum en ilium) en heet het SI-gewricht.
...Hier zie je een scan van mij na het wegnemen van mijn heiligbeen. Mijn Kuitbeen (fibula) werd uit mijn been gehaald , in 2 gezaagd en onder mijn ruggegraat geplaatst. Dit moet nu goed aangroeien

Heiligbeen
Vooraanzicht

Bekken met heiligbeen zichtbaar in het midden


  13-07-2008